nihâvend

Sözlük anlamı

1. 1
   müz. Türk müziğinde bir makam. En eski makamlardan olup eskiden nihâvend-i kebîr'den ayırmak için nihâvend-i rûmî diye de adlandırılmıştır. Fakat son bir asırdan beri pek büyük bir rağbetle kullanılmıştır. Nihâvend, garb müziğindeki sol minör'dür. Yânî pûselik makamının bir perde peste göçürülmüş şeddidir. Rast perdesinde durur. Güçlüsü -beşinci derece olan- nevâ (re) dir. Donanımına “si” ve “mi” için iki küçük mücenneb bemolü konulur; yedeninin “fa” bakıyye diyezi, nota içinde ilâve edilir. Çıkıcı-inici bir seyri vardır. Orta sekizlideki sesleri, pestden tîze doğru olmak üzere şöyledir: rast, dügâh, kürdî, çargâh, nevâ, nîm-hisar, evic, gerdâniye. Dizisinde niseb-i şerîfeden 7 tâne olmakla mülâyım sayılır. Elimizde, makamlar arasında sayı îtibârıyla 7 olarak nihâvend'den eser bulunmaktadır