nevâ[y]

Sözlük anlamı

1. 1
   ses, sadâ, makam, âhenk, nâğme
2. 2
   refah
3. 3
   levâzım, kuvvet, zenginlik
4. 4
   nasip, behre
5. 5
   müz. Türk müziğinin 7 numaralı basit makamı olup en eski makamlardan biridir. Uşşak dörtlüsüne rast beşlisinin ilâvesinden meydana gelmiştir. Seyri çıkıcıdır (inicisine tâhir denilir). Durak dügâh (lâ) ve güçlü -dörtlü ile beşlinin birleştikleri dördüncü derece olan- nevâ (re) dir. Donanımına si koma bemolü ve fa bakıyye diyezi konulur (ilk ârıza uşşak dörtlüsü, ikincisi rast beşlisi için). Orta sekizlideki sesleri pestden tîze doğru olmak üzere şöyledir: dügâh, segâh, çargâh, nevâ, hüseynî, evic, gerdâniye ve muhayyer. Dizisinde niseb-i şerîfe’den 8 tâne bulunur; mülâyimdir. Bâzı eserlerde inici-çıkıcı olarak da kullanılmıştır; makamlar arasında sıra itibârıyla 22 nci gelmektedir.