Nef’î

نفعى

a.h.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    Dîvân Edebiyâtı’nın en yüksek kasidecisi ve en muvaffakiyetli bir şâiri olup asıl adı Ömer’dir. Erzurum’un Hasankale kazâsında doğmuştur. Birinci Sultan Ahmed zamânında Kuyucu Murat Paşa tarafından İstanbul’a gönderildiği rivâyet edilir. iyi bir tahsil görmüştür. Farsçayı çok iyi bilen şâir İstanbul’da dört pâdişâhın zamânına yetişmiş asıl şöhreti ve kudreti IV. Murat zamânında görülmüştür. Nef’î’nin meşhur Türkçe dîvânı, bir de Farsça şiirlerinden meydana gelen bir dîvançesi vardır. Hicivleri, Sihâm-ı Kazâ adındaki kitapta toplanmıştır. Bâzı nesir yazıları varsa da bunlar ehemmiyetsizdir. Doğum târihi belli değildir. 1634 yılında yaşı elliye yakın olduğu halde bir hicviyesinden dolayı IV. Murat devrinde Bayram Paşa tarafından boğdurtularak Sarayburnu’ndan denize attırılmıştır.