nakîb

نقيب

a.s. ve i. nakabet'den. c.: nukabâ

Sözlük anlamı

  1. 1
    bir kavim veyâ kabîlenin reisi veyâ vekîli
  2. 2
    bir tekkede, şeyhin yardımcısı olan en eski derviş veyâ dede