nâib

نائب

a.s. ve i. nevb'den. c.: nüvab

Sözlük anlamı

  1. 1
    vekil, birinin yerine geçen
  2. 2
    kadı vekili
  3. 3
    kadı, şerîat hükümlerine göre hüküm veren hâkim
  4. 4
    nöbet bekleyen, nöbetle gelen