mütenahnih متنحنح a.s. nahnaha'dan. c.: mütenahnihîn Dil ArapçaKelime türü Sıfat Sözlük anlamı 1 tenahnuh eden, hırıltı ile ses çıkaran, soluyan [boğazından-]
Benzer yazılış mütenâhî متناهى nihâyet bulan, biten, sona eren. Gayr-i mütenâhî, Nâ mütenâhî: sonu olmayan, uçsuz bucaksız, bitmez tükenmez; mat. sonsuz