mütekellim

متكلم

a.s. kelâm'dan. c.: mütekellimîn, mütekellimûn

Sözlük anlamı

  1. 1
    tekellüm eden, söyleyen, konuşan

    mütelâffız

  2. 2
    gr. birinci şahıs
  3. 3
    nutuk söyleyen
  4. 4
    kelâm bilgini