mutâ'

مطاع

a.s. tav'dan

Sözlük anlamı

  1. 1
    itâat olunan, boyun eğilen, başkalarının kendisine itâat ettikleri. Cihân-mutâ' : dünyânın boyun eğdiği, âleme hükmü geçen. Evâmir-i mutâa : itâat edilen, boyun eğilen emirler.