müntahilîn منتحلين a.s. nahl'den. müntahil'in c. Dil ArapçaKelime türü Sıfat Sözlük anlamı 1 intihâl edenler, eser çalanlar, başkasının eserini kendisininmiş gibi gösterenler.
Benzer yazılış müntahil منتحل intihâl eden, eser çalan, başkasının eserini kendisininmiş gibi gösteren.