müntahil منتحل a.s. nahl'den. c. : müntahilîn Dil ArapçaKelime türü Sıfat Sözlük anlamı 1 intihâl eden, eser çalan, başkasının eserini kendisininmiş gibi gösteren.
Benzer yazılış müntahilîn منتحلين intihâl edenler, eser çalanlar, başkasının eserini kendisininmiş gibi gösterenler.