münkatı'

منقطع

(a.s. kat'dan)

Sözlük anlamı

  1. 1
    inkitâ eden, kesilen, kesilmiş, kesik; aralıklı.
  2. 2
    arkası gelmeyen; son bulan.
  3. 3
    arada bağ kalmayan, ayrılmış.
  4. 4
    herkesten ayrılıp bir kişiye bağlı kalan.
  5. 5
    geo. *süreksiz.
  6. 6
    mat. *kesikli. Gayr-i münkatı' : fâsılasız, sürekli.

    muttasıl