münkatı'
منقطع(a.s. kat'dan)
Sözlük anlamı
- 1 inkitâ eden, kesilen, kesilmiş, kesik; aralıklı.
- 2 arkası gelmeyen; son bulan.
- 3 arada bağ kalmayan, ayrılmış.
- 4 herkesten ayrılıp bir kişiye bağlı kalan.
- 5 geo. *süreksiz.
- 6 mat. *kesikli. Gayr-i münkatı' : fâsılasız, sürekli.