munfasıl منفصل a.s. fasl’dan. c.: münfasılîn Dil ArapçaKelime türü Sıfat Sözlük anlamı 1 infisâl eden, ayrılan, ayrılmış, ayrı; bitişik olmayan2 işinden ayrılmış, me’murluktan çıkmışma’zûl