münâfık

منافق

(a.s. nifâk'dan. c. : münâfıkîn)

Sözlük anlamı

  1. 1
    nifak sokan, ikiyüzlülük eden, iki yüzlü.

    mürâî

  2. 2
    Hz. Muhammed zamânında, kâfirlikte devâm ettiği halde kendisini Müslüman gösteren.