mün'azil

منعزل

a.s. azl'den. c. : mün'azilîn

Sözlük anlamı

  1. 1
    in'izâl eden, ayrılan, elini eteğini çeken.
  2. 2
    azledilen, me'murluktan çıkarılmış [olan].

    ma'zûl