mülk
ملك(a.i.c. : emlâk)
Sözlük anlamı
- 1 ev, dükkân, arâzî gibi taşınmaz ve gelir getiren mal.
- 2 bir devletin ülkesi. Dârü'l-mülk: paytaht, başşehir.
- 3 vakıf olmayıp -doğrudan doğruya- birinin malı olan [toprak veyâ akar, yapı]. Nefy-i mülk : fık. bir kimse malını başkasına bağışlama.
- 4 Kur'ân'ın 67 nci sûresi olup Mekke'de nâzil olmuştur; 30 âyetten oluşan bu sûre : yerleri, gökleri, insanları ve onların yediklerini içtiklerini ve Cenâb-ı Hak tarafından yoktan var edildiklerini bildirir.