mükellefîn مکلفین (a.s. mükellef'in c.) Dil ArapçaKelime türü Sıfat Sözlük anlamı 1 bir şeyi yapmak, bir şeyi ödemek zorunda bulunanlar. Ef'âl-i mükellefîn : farz, vâcip, sünnet, müstahab, mubah, mekruh, müfsid, haram.
Benzer yazılış mükellefiyyet مکلفیت *yüküm, mecbûriyet, yapmaktan kaçınılamayan iş veyâ bir işi yapmaktan kaçınılamama hâli.