mükâteb-i me'zun

Sözlük anlamı

  1. 1
    huk. [eskiden] ticârete me'zun olan memlûkü kitâbete kesme. [bu câizdir. Şu kadar var ki memlûk borçlu bulunduğu takdirde guremâ kitâbeti reddedebilirler].