muhtâc محتاج a.s. hâcet ve havc’den. c.: muhtâcîn Dil ArapçaKelime türü Sıfat Sözlük anlamı 1 ihtiyâcı olan, kendisine bir şey lâzım olan, bir eksiği olup onu tamamlamak isteyen2 yoksul, fakir