muhallün-leh

محل له

a.b.s.

Sözlük anlamı

  1. 1
    kendisine helâl olan
  2. 2
    fık. boşadığı karısı, başka birisiyle evlenip boşandıktan ve bir iddet devresi bekledikten sonra tekrar kendisine dönmesi şer’an kabûl edilen koca