muhâkeme
محاكمهa.i. hükm’den. c.: muhâkemât
Sözlük anlamı
- 1 dâvâ için iki tarafın mahkemeye başvurması
- 2 iki tarafı dinleyip hüküm verme
- 3 bir hüküm çıkarmak için bir işi zihinde inceleme
- 4 yargılama
- 5 fels. *uslamlama, *usa vurma
a.i. hükm’den. c.: muhâkemât