muhâkeme

محاكمه

a.i. hükm’den. c.: muhâkemât

Sözlük anlamı

  1. 1
    dâvâ için iki tarafın mahkemeye başvurması
  2. 2
    iki tarafı dinleyip hüküm verme
  3. 3
    bir hüküm çıkarmak için bir işi zihinde inceleme
  4. 4
    yargılama
  5. 5
    fels. *uslamlama, *usa vurma