mübeşşir

مبشر

a.s. beşâret'den. c. : mübeşşirîn

Sözlük anlamı

  1. 1
    tebşîr eden, müjdeci, muştucu.

    beşîr

    mübşir

  2. 2
    dört İncil'i yazanlardan biri.