muâvin
معاونa.s. ve i. avn’den
Sözlük anlamı
- 1 muâvenet, yardım eden, yardımcı
- 2 bir me’murun işlerine veyâ kendi bulunmadığı zaman yerine geçerek yardım eden kimse. Asâkir-i muâvine: ask. savaşta başıbozuklardan kurulan ordu. Ef’âl-i muâvine: gr. yardımcı fiiller: [etmek, olmak.. gibi].