muâvin

معاون

a.s. ve i. avn’den

Sözlük anlamı

  1. 1
    muâvenet, yardım eden, yardımcı
  2. 2
    bir me’murun işlerine veyâ kendi bulunmadığı zaman yerine geçerek yardım eden kimse. Asâkir-i muâvine: ask. savaşta başıbozuklardan kurulan ordu. Ef’âl-i muâvine: gr. yardımcı fiiller: [etmek, olmak.. gibi].