mu'tezile

معتزله

a.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    kaderi inkâr edip “kul, ettiklerinin yaratıcısıdır” diyen ve Allah sıfatlarını kadîm saymakta ehl-i sünnet'den ayrılan ve Vâsıl bin Atâ yolunda olan kimseler ki, “Kaderiyye” de bunun kollarındandır.