mu’cize

معجزه

a.i. acz’den. c.: mu’cizât

Sözlük anlamı

  1. 1
    tansık, tansuk, dîni teyit maksadıyla ve Allah’ın emriyle peygamberler tarafından yapılan ve halkı hayrette bırakan hârikulâde işler, hareketler, haller

Göndermeler