mu’cem

Sözlük anlamı

1. 1
   i’câm edilmiş, noktalanmış, noktalı. Cim-i mu’ceme: noktalı cim. Târîh-i mu’cem: bir mısrâ beyit veyâ cümledeki noktalı harflerin ebced hesabıyla yekûnunun delâlet ettiği târih.
2. 2
   ed. “ebced” hesâbında noktalı harfleri hesâbedilerek düşürülen târih
3. 3
   bir ilmi, müfredâtıyla belirten eser