mizâc

Sözlük anlamı

1. 1
   bir şeyle karıştırılmış olan başka şey
2. 2
   huy, tabiat. Bed-mizâc: kötü huylu. Hadîdü’l-mizâc: çabuk kızan, osuruğu cinli. Asabiyyü’l-mizâc: yaradılışı îtibârıyla asabî olan kimse. Demeviyyü’l-mizâc: çok kanlı. Lenfâviyyü’l-mizâc: lenfâsı galip, lenfâvî guddeleri faâliyet hâlinde bulunan kimse. Nâ-mizâc: rahatsız, keyifsiz. Safraviyyü’l-mizâc: safrası galip kimse.

   serîü’l-infiâl

3. 3
   sıhhat. Sû-i mizâc: sıhhat bozukluğu.