mîr-zâ
ميرزاf.b.i.
Sözlük anlamı
- 1 İranlılara mahsus bir asâlet ünvanı, beyzâde. [kelimenin sonuna getirilirse: (Haydar Mirza gibi) nesebçe büyüklüğe delâlet eder; kelimenin başına getirilirse (Mirza Hüseyin gibi) alelâde, efendi, bey mânâsına gelir].
- 2 astr. Dübb-i Ekber yıldız kümesinin kuyruk ortasındaki çukurda bulunan, kümenin altıncı derecede parlak yıldızı, lât. zeta Ursus Majoris