mîr-zâ

ميرزا

f.b.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    İranlılara mahsus bir asâlet ünvanı, beyzâde. [kelimenin sonuna getirilirse: (Haydar Mirza gibi) nesebçe büyüklüğe delâlet eder; kelimenin başına getirilirse (Mirza Hüseyin gibi) alelâde, efendi, bey mânâsına gelir].
  2. 2
    astr. Dübb-i Ekber yıldız kümesinin kuyruk ortasındaki çukurda bulunan, kümenin altıncı derecede parlak yıldızı, lât. zeta Ursus Majoris