mihrâk

محراق

a.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    fiz. odak, küre içi biçiminde bir aynaya [veyâ konveks (dışbükey) bir merceğe] muvâzî (paralel) olarak gelen ışınların aksettikten veyâ kırıldıktan sonra toplandıkları nokta, odak noktası