meydân

ميدان

a.i.c.: meyâdîn

Sözlük anlamı

  1. 1
    geniş, açık, düz yer, alan
  2. 2
    yarışma veyâ karşılaşma yeri. At meydanı: hipodrom; [İstanbul’da, Sultan Ahmed camii önündeki meydan]. Et meydanı: İstanbul’da, Aksaray’da, Horhor’da bulunan ve Yeniçerilerin tâlim yeri olan ve et de dağıtılan meydanın adı.
  3. 3
    ortaklık
  4. 4
    âyin yeri. [Bektâşi tekkelerinde].
  5. 5
    fırsat, imkân