meşreb

مشرب

a.i.c.: meşârib

Sözlük anlamı

  1. 1
    içecek yer
  2. 2
    yaradılış, tabîat, mizâç; huy, ahlâk. Hafîf-meşreb: serbest hareketleriyle iffeti şüpheli görülen [kadın]. Rind-meşreb: derviş tabîatlı, kalender.