meskûn مسكون a.s. sükûn’dan Dil ArapçaKelime türü Sıfat Sözlük anlamı 1 içinde insan oturan yer2 insan bulunan, şenelmiş yer. Gayr-i meskûn: içinde insan bulunmayan, ıssız, tenha yer. Rub’-i meskûn: Dünyâ’nın insan bulunan (dörtte bir) kısmı.
Benzer yazılış meskub مثقوب sakbolunmuş, delinmiş, delikli. Lü’-lü’-i dürr-i meskub: delinmiş, delikli inci.