mesânî

مثانى

a.i. mesnâ’nın c.

Sözlük anlamı

  1. 1
    bir şeyin tekrârı. Seb’ül-mesânî: yedi âyetten meydana gelen ve Kur’ân’ın ilk sûresini teşkîl eden “Fâtiha” sûresi. [iki rekâtta iki defâ okunduğu için bu ad verilmiştir].