merkeziyyet

مركزيت

a.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    bütün işlerin, emirlerin bir merkezden çıkması, merkezleştirilmesi. Adem-i merkeziyyet: bir idâreye bağlı olan bölümlerin, kendi kendilerini idâre sistemi. Usûl-i merkeziyyet: merkeziyyet usûlü, bütün işlerin merkezleştirilmesi usûlü, bir merkezden idâre edilmesi usûlü, sistemi.