memnû’ ممنوع a.s. men’den. c.: memnûât Dil ArapçaKelime türü Sıfat Sözlük anlamı 1 menedilmiş, yasak edilmiş, yasak. Esliha-i memnûa: yasak silâhlar. Mıntaka-i memnûa: yasak *bölge.