melfûz ملفوظ a.s. lâfz’dan. c.: melfûzât Dil ArapçaKelime türü Sıfat Sözlük anlamı 1 telâffuz olunmuş, okunmuş, söylenmiş, söylenilen. Gayr-i melfûz: telâffuz olunmayan, bir kelimenin içinde bulunup da okunmayan [harf].