melâmî

Sözlük anlamı

1. 1
   her türlü gösterişten uzak, dünya malından yüz çeviren, dervişliği, rintliği kendine ilke edinen kimse; melâmiyye tarikatinden olan. [sofiye mesleklerinden biridir; bunun hem Halvetî, Rufâî, Mevlevî gibi bir tarîkat olduğunu söyleyenler, hem de bir tarîkat olmadığını ileri sürenler vardır].