mekîn

مكين

a.s. mekân ve mekânet’den. c.: mükenâ

Dil: Arapça
Kelime türü: Sıfat

Sözlük anlamı

1
temekkün eden, oturan, yerleşen. Şerefü’l-mekân bil’-mekîn: mekânın şerefi mekîn (oturan) iledir.
2
vakarlı, temkinli, vakar, iktidar sâhibi
3
i. erkek adı