mehter-hâne

مهترخانه

f.b.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    yeniçeriler zamânında, davul, mekkâre, zil, zurna ve borulardan meydana getirilen bando takımı olup, her vezirin tuğu sayısına (kat) göre yedi katlı, sekiz katlı gibi vasıflarla anılırdı.