mebde’

مبدأ

a.i.c.: mebâdî

Sözlük anlamı

  1. 1
    evvel, başlangıç, prensip, ilk unsur; ilmin ilk kısmı
  2. 2
    tas. bir sâlikin Tanrı gerçeğine erişmek için hareket ettiği başlangıç noktası