mâhûr

ماهور

f.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    müz. Türk müziğinin en eski makamlarındandır. Neşeli, şuh, ferah verici bir makamdır. Asırlardan beri rağbet ile kullanılmıştır. Mâhur, çargâh makamının rast (sol) perdesindeki şeddidir; yâni basit bir şed makamıdır. (Acem-aşîran gibi ki, bu da mâhûr’un bir perde pestinde kalan bir çârgâh şeddidir). Güçlüsü -beşinci derece olan- nevâ (re) dır. Dizinin umûmî seyri inicidir. Donanımına “fa” için bir küçük mücenneb diyezi alır (yâni garb müziğindeki “sol majör”ün aynıdır.), orta sekizlisindeki sesleri -tîzden peste doğru olmak üzere- şöyledir: gerdâniye, mâhur, hüseynî, nevâ, çargâh, pûselik, dügâh ve rast.