mahsûs

مخصوص

a.s. husûs’dan c.: mahâsîs, mahsûsât

Sözlük anlamı

  1. 1
    husûsîleşmiş; başkasında bulunmayan, yalnız bir kimseye âit olan
  2. 2
    birine ayrılmış olan
  3. 3
    lâyık
  4. 4
    ayrı, müstakil, başlı başına
  5. 5
    zf. husûsî olarak, *özel, bilhassa
  6. 6
    zf. isteyerek, bile bile
  7. 7
    zf. şakadan, yalandan