mâ-beyn

Sözlük anlamı

1. 1
   iki şeyin arası, aradaki şey, ara
2. 2
   haremle (kadınlar dâiresi ile) selâmlık (erkekler dâiresi) arasındaki oda
3. 3
   sarayda, vükelânın ve diğer zevâtın mürâcaat edecekleri ve pâdişâha yakınlarının bulunduğu dâire
4. 4
   pâdişâh sarayı
5. 5
   araya soğukluk girmiş olma
6. 6
   müz. tam seslere göre îtibâr edilen âhenklere nazaran, yarım ses tiz olan ara âhenklere verilen bir ad. Bu sûretle mansur mâbeyni, dâvud mâbeyni, bolahenk mâbeyni, müstahsen mâbeyni, kızneyi mâbeyni elde edilir.