kudûm

قدوم

a.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    uzak bir yoldan, uzak bir yerden gelme; ayak basma

    muvâsalat

  2. 2
    müz. Türk müziğine mahsus usul vurma âletlerindendir. En çok mevlevîhânelerde olmak üzere, tekkelerde kullanılmış, lâdînî müzikte az kullanılmıştır; tembâl’in iptidâîce bir şeklinden ibârettir; kendine has ve tatlı bir ses verir. Mevlevî âyinlerinde büyük ehemmiyeti vardır, zîrâ rakseden dervişler kudûmün vuruluşuna tâbidir.