kıyâfet

قيافت

a.i.

Sözlük anlamı

  1. 1
    kılık; bir şeyin dış görünüşü
  2. 2
    şekil, heyet, sûret
  3. 3
    bir kimsenin giyindiklerinin bütünü. İlm-i kıyâfet: insanın yüzünden ve dış görünüşünden, iç vasıflarına, iç hayâtına dâir ahkâm çıkarma bilgisi. Tebdîl-i kıyâfet: tanınmayacak kılığa girme.