kıyâfet
قيافتa.i.
Sözlük anlamı
- 1 kılık; bir şeyin dış görünüşü
- 2 şekil, heyet, sûret
- 3 bir kimsenin giyindiklerinin bütünü. İlm-i kıyâfet: insanın yüzünden ve dış görünüşünden, iç vasıflarına, iç hayâtına dâir ahkâm çıkarma bilgisi. Tebdîl-i kıyâfet: tanınmayacak kılığa girme.