keff

Sözlük anlamı

1. 1
   el içi, el ayası, avuç. Bâtın-ı keff: elin içi, aya. Zâhir-i keff: elin üstü.

   râhe

2. 2
   ayağın altı, taban
3. 3
   el çekme; vazgeçme
4. 4
   ed. arûz’un yedinci sâkin harfini çıkartma