kazâ’

Sözlük anlamı

1. 1
   olacağı ezelden Cenâb-ı Hak tarafından takdir olunan şeylerin vukua gelmesi
2. 2
   dâvâları görme işi, hüküm, hüküm verme; kadı’nın hükmü, kadılık vazifesi, bir kadı’nın idâresi altında bulunan yer. Silk-i kazâ: kadılık yolu, mesleği.
3. 3
   istemeden yapılan ve elden çıkan kötü iş, zararlı iş. Ecel-i kazâ: bir kazâ neticesinde olan ölüm.
4. 4
   vaktinde kılınmayan namaz, tutulmayan oruç borcunu usul ve kaidesine göre sonradan ödeme. Ez-kazâ: kazâ olarak, kazâ sûretiyle; şâyet, olursa.

   kazâen

   kazârâ

5. 5
   (c. kazâhâ) kaymakamlık, *ilce. Taht-ı kazâ: bir kadı’nın idâresi altında olan.
6. 6
   tehlike
7. 7
   hâdise, vukuat. Kazâ vü kader: alın yazısı.

   kader-i ilâhî