karîne-i mânia

Sözlük anlamı

  1. 1
    ed. İstiârenin unsurlarından biridir. Yani mecazlı kelimenin kendi mânâsında kullanılmasına imkân olmamasıdır: “Yıldızlar gözlerini kırpıyordu” cümlesinde “göz” kelimesi gerçek mânâsında kullanılmamıştır. Çünkü bunu meneden bir karîne vardır. Yıldızın gözü olmaz.

İlgili kelimeler

Sözlük bağlantıları, benzer yazılışlar ve keşfedebileceğiniz başka kelimeler.

Benzer yazılış

karîne-i katıa

huk. lâyık olan dereceye varan emâre: [birinin, elinde kanlı bir bıçakla bir evden çıktığı sırada, o evde henüz öldürülmüş biri görülünce, evden çıkan kimsenin, ölenin katili olduğuna hükmetmek gibi]

Benzer yazılış

karâr-ı karîne

huk. dâvânın görülmesini kolaylaştırmak ve bir netîceye bağlanmasını hazırlamakla berâber, bu hükmün ne olacağını ihsâs eden bir tedbîri bildiren karar: [bir kimsenin yemin etmesi lâzım geldiği hakkındaki karar gibi.].

Benzer yazılış

karîne

قرينه

karışık bir iş veyâ mes’elenin anlaşılmasına, çözülmesine yarayan hal, ipucu