kafiye

قافيه

“ka” uzun okunur. a.i.c.: kavâfî

Sözlük anlamı

  1. 1
    ed. nazımda şiirlerin sonlarında tekerrür eden ve ayni sesi veren harflerin hareke ve sükûn hallerindeki birleşmeleri. Hurûf-i kafiye (kafiye harfleri): revî, te'sîs, dahîl, redîf, kayd, vasl, hurûc, mezîd, teessüre.