kâfir
كافرa.i. ve s. küfr ve küfrân'dan. c.: kâfirûn, kefere, küffâr [asıl mânâsı: “setreden, örten” dir].
Sözlük anlamı
- 1 hakkı tanımayan, bilmeyen
- 2 Allah'ın varlığına ve birliğine inanmayan
- 3 küfreden, küfredici
- 4 iyilik bilmeyen, nankör
- 5 mec. zekî; becerikli, kurnaz; yaman; cana yakın, sevimli