ıtk ale’l-cu’l

Sözlük anlamı

  1. 1
    huk. [eskiden] cins ve miktârı mâlûm, mütekavvim bir mal üzerine yapılan îtaktır ki, memlûk bunu duyup bildiği mecliste kabul edilince derhal azat olur, velevki o malı filhal tediye etmesin.